Harm Renkema  spreker & trainer

In verbondenheid zaaien, gezamenlijk groeien om als mens tot bloei te komen en vrucht te dragen

Luisteren 

Tijd voor nieuwe stappen! 

Eerste zondag van Advent 2017 

Op 1 december 2007 ging ik van start met mijn Hulpverlening- en Coachpraktijk. Tien jaar lang heb ik het voorrecht gehad om met vele mensen in gesprek te gaan. Mensen die hun levensverhaal met mij deelden, hun zorgen uitspraken, verlangens onder woorden brachten en hun dromen gingen doen! 

Lees verder

Spreken 

Spreker

Als spreker vind ik het belangrijk om mensen te raken, te bemoedigen en uit te dagen! Dit doe ik op een open en eerlijke manier. Eenvoudige diepgang en kwetsbare humor vind ik hierbij belangrijk. Het is mijn gebed dat mijn woorden het hart van mensen aanspreekt. Dat mijn 'verhaal' niet alleen gehoord wordt maar aanzet tot daden!
Lees verder

Bewegen

Trainer

Samen in beweging komen, van elkaar leren en oefenen in een inspirerende omgeving.
Lees verder

content image
content image
content image

Spreekbeurten bij KVA Makkum e.o. en bij de Noordermannen in Oldekerk

20-03-2018

In het lied "You came"  zingen Jonathan en Melissa Helser over hoe Lazarus door Jezus weer tot leven werd geroepen! A.s. donderdag 22 maart en vrijdagavond 23 maart wil ik bij de Kampvuuravond Makkum e.o. en vrijdagavond bij de Noordermannen in Oldekerk graag hierover spreken. Tijdens deze avonden zal ik met de aanwezige mannen stilstaan bij Lazarus.

Ik wil je van harte uitnodigen om bij één van deze avonden aanwezig te zijn. Zie voor de adresgegevens in het spreekbeurten overzicht.

Lees verder

Spreekbeurten

21-06-2017

Op 1 december a.s. spreek ik op een avond van de Noordermannen in Heerenveen. Het thema is Kijken met de ogen van geloof! 

Lees verder

"Diep van binnen voelen we het, een echt zelf, door God gegeven, dat verlangt om in alle vrijheid te lopen, om de ongerepte paden van ons leven en onze wereld te verkennen."

Soul Runner (vrij vertaald)

Is er meer ‘jij’ dan dan het oog kan zien?
Zou het kunnen zijn dat je meer bent dan je gewone alledaagse jij?
Meer ontspannen, meer bezield?
Een dieper zelf, dat jou toeroept om een andere weg te bewandelen?

We hebben allemaal een idee van wie we moeten zijn, nietwaar?
Het is gevormd door de verwachtingen van andere mensen en onze eigen onzekerheid.
Wij verlangen er naar om iemand te zijn, meestal iemand anders…
En uiteindelijk gedragen we ons vanuit onze ego, ons onechte gevoel van onszelf.

Maar wat als je niet hoeft te bewijzen dat je echt iemand bent?
Omdat je allang echt iemand was?
Wat als je meer bent dan het oog kan zien?

Diep van binnen voelen we het, een echt zelf, door God gegeven, dat verlangt om in alle vrijheid te lopen, om de ongerepte paden van ons leven en onze wereld te verkennen.

Wanneer was de laatste keer dat je jezelf ontmoette?

Herinner jij je toen je de zonsondergang zag en je ziel het uitriep?
Toen je creatief durfde te zijn en je iets hebt gecreëerd dat helemaal onvergelijkbaar jij was?
Toen je moedig genoeg was om iets anders te proberen!

We weten allemaal wie we zouden moeten zijn, maar hoe zit het met de herinnering wie we werkelijk zijn?

Brian Draper

Bestemming: man-zijn

24-09-2018

"Your destiny doesn’t already exist waiting for you, your destiny is waiting for you to be created." - Erwin McManus

"How to be(come) a man?" is het thema van de eerst volgende Zwerftocht die het team van Salvation4Men Zwerftochten Noord NL op 10 november organiseert.

Hoe ben ik op de juiste manier man? Hoe word ik een man? Wonderlijke vraag eigenlijk, want worden we niet automatisch mannen als we als jongetjes geboren worden? Zijn jongetjes niet voorbestemd om man te worden?

Dat hangt ervan af hoe je tegen het begrip 'bestemming' aankijkt. Sommige mensen spreken over hun bestemming zoals je over bestemming spreekt als je in een trein stapt. Als ik bijvoorbeeld naar Utrecht wil dan stap ik in de trein met bestemming Utrecht en dan ga ik er vanuit dat ik er dan wel kom (mits er niet gestaakt wordt of blaadjes op het spoor liggen). Bij bestemming in het leven ligt het volgens mij anders. Onze levensbestemming is niet iets dat al klaar ligt te wachten op ons, het is ook geen land of stad waar we naar toe gebracht worden. Jouw bestemming als man, jouw roeping als mens is een verhaal dat je zelf mag schrijven, het is een pad dat wandelend gemaakt wordt. Dit verhaal schrijf je natuurlijk niet alleen. Het is zoals een document in Google drive waar je met verschillende mensen aan kunt werken. Op een bepaald moment heb jij rechten gekregen om er in te werken en jij geeft aan anderen rechten om er wel of niet in te schrijven. Het verhaal is al begonnen voordat jij er was. Je ouders hebben er aangeschreven, je familie, je vrienden, de omstandigheden in de wereld waarin je leeft. Onze bestemming en ons man/mens-zijn is hierdoor een co-creatie van vele auteurs. Dit alles geïnspireerd door de grote Auteur, God zelf. En jij bent op dit moment degene die bepaald hoe het volgende hoofdstuk van jouw levensverhaal eruit gaat zien! Dit is jouw verhaal!

We zeggen wel eens tegen elkaar dat God een plan heeft voor ons leven! Dit is een geruststellende gedachte waarbij we heel vroom kunnen gaan wachten tot Hij dit plan gaat uitvoeren. Maar een plan is als een routekaart het laat zien waar je langs kunt lopen. Maar het brengt je er niet. Jij zult zelf de wandelschoenen moeten aan doen! En op het moment dat jij gaat lopen kom je tot jouw bestemming.

How te be a man? Hoe wil jij man zijn?

Lees verder

De 4e Musketier - Een beweging van zachte kracht!

21-01-2018

Het is zaterdag 20 januari 2018, ik sta langs één van de wanden van een enorme hangar op Vliegveld Twente. In hangar 11 staan vandaag geen gevechtsvliegtuigen die operationeel zijn maar er zijn wel ruim 1300 enthousiaste en verwachtingsvolle mannen die helemaal klaar staan voor wat komen gaat! Voorin de zaal staan op het grote podium drie flinke schermen waarop indrukwekkende beelden voorbij flitsen. Hoogtepunten van 10 jaar 4e Musketier! Ik zie mannen met fakkels in een donker bos in de Belgische Ardennen, mannen die in een lang lint achter elkaar aan een berg opklimmen in de Schotse Hooglanden, ik zie kleine tentjes in de sneeuw en kerels die elkaar lachend op de schouders slaan. Ik zie ook mannen en vrouwen die huilend en strompelend over de finish komen in Uganda. Ik zie dansende kinderen en ontroerde ouderen die de Muskathleten toejuichen en aanmoedigen. Wandelaars die diep in de nacht starten met de tocht van hun leven! Herinneringen, gedachten en gevoelens tuimelen over elkaar heen. Ik merk dat deze beelden met diep raken. Met kippenvel op mijn armen en vochtige ogen aanschouw ik deze beeldende start van het jaarlijkse Event van de 4e Musketier. 

Januari 2012, ik ben door mijn schoonzoon Luuk en wandelvriend Daniel uitgenodigd om mee te gaan naar het event van de 4e Musketier ergens in Twente. Ik herinner mij dat ik met enigszins ambivalente gevoelens dit mannen fenomeen waarnam. Mijn echtgenote Riemke had mij al eens geattendeerd op deze organisatie. Maar met een bijbel in de hand door een rivier lopen leek mij in eerste instantie niet zo heel handig. Maar mijn scepsis maakte in de loop van de dag plaats voor verbazing en een grote nieuwsgierigheid. Toen ik ’s avonds naar huis reed wist ik zeker dat ik me hoe dan ook ging opgeven voor een zogenaamd Karakterweekend in de Ardennen. 

De 4e Musketier bestaat tien jaar. Een vrienden initiatief die het leven van duizenden mannen en daarmee ook duizenden vrouwen en kinderen gigantisch op de kop gezet heeft. Een beweging van Gods Geest door mannenvriendschappen heen. Jezus noemt zijn leerlingen op een bepaald moment zijn vrienden. Dit is de manier waarop God werkt! Hij werkt door vriendschapsrelaties heen. Soms hoor je ouders wel eens zeggen dat hun kind teveel beïnvloed wordt door vrienden. Hun eigen kind is zo slecht nog niet, maar ja hij heeft verkeerde vrienden. Wat ik bij de 4e Musketier zie is het tegenovergestelde. Allemaal hele gewone kerels die op een of andere manier tot hele bijzondere daden komen doordat ze beïnvloed worden door vrienden. Deze vriendschapsbeweging heeft bij mij een heilige onrust teweeggebracht die voorlopig nog niet te stoppen is! 

Tijdens het avondprogramma nemen we afscheid van drie van de pioniers van de beweging. Henk Stoorvogel vertelt zichtbaar ontroerd hoe dankbaar hij is voor de avonturen die ze met elkaar beleefd hebben. Op de achtergrond zie ik een grote groep mannen die getuige zijn van dit kwetsbare moment. Het minutenlange applaus en de staande ovatie laat zien dat niet alleen Henk dankbaar is. Dit groepje leiders weet maar half hoeveel invloed ze hebben gehad op de levens van mannen. De vriendschap van deze mannen is een zegen die nog heel lang doorwerkt! 

Ik herinner me dat ik destijds best wel even twijfelde of zou meegaan naar deze ‘mannendag’ in Twente. Wat ben ik blij dat ik dit wel gedaan heb. Wat een geluk dat Gods Geest mij destijds heeft verleid om me aan te melden. Hij zag namelijk toen al de beelden die ik vanmiddag weer in een flits voorbij zag komen. Hij zag mij lopen in de regen in de Ardennen, hij zag de vriendschappen die daardoor zouden ontstaan. Hij zag dat de ‘kleine jongen’ in mij eindelijk mocht ervaren dat hij ook door kerels geliefd en gewaardeerd word! Hij zag de volwassen man die het aandurft om als spreker op te staan en Gods woord te gaan delen. Ik denk aan de spreekbeurten en de ontmoetingen op de meest bijzondere locaties; op een berg in Schotland; bij een vervallen boshut in de stille bossen van Noorwegen; midden in de nacht bij een ijskoud meer in de Schotse Hooglanden; tussen de muren van een eeuwenoud kasteel en angstig zwetend op een steile klif op Kreta. God zag de uren van wandelen en hardlopen voor gerechtigheid; de ontmoetingen met zoveel mooie mensen en de ongelofelijke avonturen die ik mee mocht maken. Het moment dat Riemke en ik voor het eerst ons sponsorkind Rodgers omarmen. Het moment waarop we het breed lachende gezicht van onze sponsordochter Esther opnieuw zien! Wat een belevenissen! Aan de ene kant de confrontatie met armoede en onrecht en tegelijkertijd de enorme schoonheid van de Afrikaanse natuur. Barrières en blokkades zijn geslecht en angsten overwonnen, mijn onzekere kant is bemoedigd, mijn avontuurlijke kant uitgedaagd en mijn scepsis is voorgoed verandert in verwondering! 

Tijdens het avondprogramma spreekt Jeroen, de leider van de Kingsmen (het Rooms Katholieke broertje van de 4e Musketier) over ‘zachte kracht’. Wat is dit een mooie uitdrukking en wat past deze uitdrukking goed bij de 4e Musketier.  Zachte kracht in plaats van passieve zachtheid of dominante kracht. Een paar jaar geleden typeerde ik de 4e Musketier als een beweging van kwetsbare helden. Dit sluit helemaal aan bij het begrip ‘zachte kracht’. Het is mijn verlangen en mijn wens dat ik deze beweging van ‘zachte kracht’ nog jaren mag dienen. Een beweging die mannen helpt op op een mooie manier meer man te worden. Een beweging die ons uitnodigt en uitdaagt om deze zachte kracht in onszelf te ontdekken, te verdiepen en te versterken!

Voor meer informatie over de 4e Musketier klik hier!

Lees verder