Harm Renkema  spreker & trainer

In verbondenheid zaaien, gezamenlijk groeien om als mens tot bloei te komen en vrucht te dragen

Vriendschap is een huis dat je samen bouwt en waarin het goed toeven is!

Vorig jaar las ik het boek “De acht bergen” van  Paolo Cognetti. Een prachtig boek waarin het thema vriendschap heel mooi beschreven wordt. Afgelopen week sprak ik bij een groep mannen van de Lions Club in Sneek over het thema "Vriendschap". Met het volgende citaat sloot ik af: 

Het middelpunt van míjn wereld was in die jaren het huis dat we samen hadden gebouwd. Ik bracht er lange periodes door, van juni tot oktober, en af en toe nam ik er vrienden mee naartoe, die er meteen verliefd op werden, en zo verkreeg ik daar boven het gezelschap waar het me in de stad altijd aan had ontbroken. Doordeweeks was ik alleen, ik las, schreef, hakte hout en zwierf over de oude paden. Eenzaamheid werd een vertrouwde toestand voor me. Fijn, tot op zekere hoogte. Maar ’s zomers was er op zaterdag altijd wel iemand die me kwam opzoeken, en dan leek het huis niet langer op een kluizenaarshut en werd het een van de berghutten waar ik ooit met mijn vader kwam. Met wijn op tafel, een brandende kachel, vrienden die tot ’s avonds laat zaten te bomen en het gevoel ver weg te zijn van de bewoonde wereld dat ons voor één nacht verbroederde. De hut koesterde zich in het vuur van die intimiteit, en ik had het gevoel dat die er tussen twee bezoeken door de gloed van vasthield.

Dit vind ik een prachtig beeld van vriendschap. Een huis dat je samen hebt gebouwd, een huis waarin je goed alleen kunt zijn, want je weet dat die ander er hoe dan ook is. Een huis waar je welkom bent en waar je met vreugde de ander kunt verwelkomen. Een huis met een brandende kachel, een grote tafel, met brood en wijn waar ook andere vrienden met alle gemak kunnen aanschuiven. 

Wat dit betreft is vriendschap voor mij ook een prachtig model voor hoe onze samenleving vorm gegeven zou kunnen worden. Een huis waar voldoende ruimte is voor iedereen, waar je in alle vrijheid kan geven wat je eigen is en kunt ontvangen wat nieuw en vreemd is, waar je geheimen kunt delen maar waar je bepaalde zaken ook met alle liefde voor je mag houden. Er is wederzijdse openheid en respect. Een plek waar mensen niet naar elkaar omzien vanuit plicht en schuld maar waarbij je vanuit een volwassen besef van verantwoordelijkheid elkaar recht doet en waardoor we tot recht komen.